ب بررسى وجه احتياط در اين مسأله : بحث در اين است كه در عبارت مسأله آمده است « فالاحوط المبادرة الى . . . » چه دليلى براى اين احتياط مىتوان اقامه نمود ؟ 1 ) كلام مرحوم آقاى حكيم رحمه الله در وجه احتياط : ايشان مىفرمايند : ممكن است سيد احتياط را به استناد اين مرسله آورده با شد . عن الصادق عليه السلام من جمع من النساء ما لا ينكح فزنى منهن شيء فالاثم عليه « 1 » كه از اين استفاده كنيم گناه اين امر بر شوهر است . وجه ديگرى كه مرحوم آقاى حكيم براى احتياط ذكر كرده‌اند ، از باب نهى از منكر است . 2 ) بررسى كلام مرحوم آقاى حيكم رحمه الله اشكال وجه فوق روشن است و بسيار مستبعد است كه نظر سيد به احتياط به جهت اين مرسله باشد . چون با تتبع و تفحصى كه در اين مسأله كرديم ، روشن شد كه اين مسأله در بين قدما اصلًا عنوان نشده است . « 2 » حال در چنين مسأله‌اى استناد به روايتى مرسل كه از نظر سند قابل اعتماد نيست و عمل مشهورى را نيز سراغ نداريم كه جبران ضعف سند نمايد ( بر مبناى كسانى كه عمل مشهور را جابر ضعف سند مىدانند ) بسيار مستبعد است ، لذا به نظر نمىرسد سيد به استناد اين مرسله و بر خلاف اصل ، قائل به احتياط شده با شد . البته مرحوم آقاى حكيم گرچه منشأ احتياط سيد را اين مرسله دانسته‌اند ولى خودش به آن اشكال سندى مىنمايند . ولى اين روايت علاوه بر اشكال سندى اشكال دلالتى هم دارد . زيرا ظهور آن در

--> ( 1 ) وسائل ، ج 14 ، باب 17 من ابواب مقدمات النكاح ، ج 2 ( 2 ) مرحوم آقاى خويى رحمه الله نيز مىفرمايد من نديده‌ام كه كسى مسأله را عنوان كرده باشد . تقريرات مبانى العروه ، ص 149 ، ج 1 كتاب النكاح